ROK SZKOLNY 2017/2018

 

W dniu 06.10.2017 r. p. Andrzej Ciesielski, dyrektor kina Helios w Radomiu już po raz dziesiąty otworzył cykl spotkań realizowanych w ramach projektu edukacyjnego - Akademia Filmowa.
Dyrektor Ciesielski z radością poinformował widownię o jubileuszu Akademii Filmowej. Uczniowie Zespołu Szkół im. Jędrzeja Śniadeckiego w Pionkach uczestniczą w projekcie od dziewięciu lat i jak twierdzą, nie wyobrażają sobie roku szkolnego bez wyjazdów do Heliosa.


- Oglądamy najnowsze, wartościowe produkcje i otrzymujemy dużą dawkę wiedzy o filmie, którą przekazuje nam p. Ciesielski. Każdego roku zapewnione mamy dodatkowe atrakcje – spotkanie z reżyserem, kompozytorem czy też innym twórcą filmowym – tak Julia Krajewska z klasy 3efp ocenia swój udział w projekcie.

- Pan Ciesielski zaskoczył nas także podczas pierwszego spotkania. Zaproponował krótki quiz filmowy z wykorzystaniem aplikacji kahoot. To była świetna zabawa, a i film – super! – twierdzi Natalia Noga z klasy 2ft.

Dyrektor kina Helios najpierw przedstawił harmonogram spotkań, a następnie wygłosił prelekcję dotyczącą muzyki jako składnika dzieła filmowego i tematu filmu. Wyjaśnił pojęcie muzyki filmowej i zwrócił uwagę na fakt, iż obok dialogów i dźwięków naturalnych muzyka jest jednym z trzech elementów ścieżki dźwiękowej. Istnieje jako istotny składnik dzieła filmowego. Odniósł się do czasów kina niemego i podał cechy gatunkowe filmu muzycznego. Przywołał dwa najważniejsze musicale: „Deszczową piosenkę” i „Amerykanina w Paryżu”. Przypomniał, że Oscary za muzykę filmową przyznawane są od 1934 roku. Wskazał reżyserów i kompozytorów, którzy na stałe współpracują ze sobą podczas powstawania kolejnych filmów. Przykładem są Krzysztof Kieślowski i Zbigniew Preisner czy Roman Polański i Krzysztof Komeda.
- Muzyka filmowa może być ilustracją albo też kontrapunktem obrazu, czyli warstwą dopełniającą, charakteryzującą postaci, nastrój, przeżycia psychiczne bohaterów – stwierdził na koniec swego wystąpienia p. Ciesielski i zaprosił na film Damiena Chazella - "Whiplash.
Widownia była zachwycona historią młodego i ambitnego perkusisty - Andrew Neimana i jego kontrowersyjnego nauczyciela - Terence Fletchera. Film porusza wiele tematów, jednym z nich jest na pewno muzyka.

Zachęcamy do obejrzenia dzieła D. Chazella „Whiplash”.

Z niecierpliwością czekamy na listopadowy seans w Akademii Filmowej!

   

„Powidoki”

W poniedziałek -13. listopada 2017 r.- w ramach Akademii Filmowej uczniowie klasy 2ft i 3efp oglądali „Powidoki”, ostatni film wyreżyserowany przez Andrzeja Wajdę.
Seans poprzedził wykład dyrektora Kina Helios w Radomiu – Andrzeja Ciesielskiego zatytułowany „Portret artysty. Granice wolności artystycznej w totalitarnej rzeczywistości”. Wystąpienie dotyczyło zjawiska cenzury w świecie filmu oraz postaci jednego z najwybitniejszych europejskich reżyserów oraz współtwórcy polskiej szkoły filmowej – Andrzeja Wajdy.
„Powidoki” powstały w 2016 r. Bohaterem filmu jest Władysław Strzemiński, artysta, który nie poddał się socrealizmowi i doświadczył dramatycznych skutków swoich wyborów artystycznych. Film Wajdy opowiada o tym, jak socjalistyczna władza zniszczyła charyzmatycznego, niepokornego człowieka.
W postać Strzemińskiego wcielił się świetny, Bogusław Linda.
Andrzej Wajda to mistrz polskiego kina, dlatego „Powidoki” – polecamy!

   

  

 

 


ROK SZKOLNY 2016/2017

Już ósmy rok KINOMANIACY z Zielonego biorą udział w autorskim projekcie edukacyjnym radomskiego kina Helios – AKADEMIA FILMOWA. 

Celem programu jest kompleksowe przygotowanie młodzieży szkolnej do roli współczesnego odbiorcy kultury, ze szczególnym uwzględnieniem jej aspektów związanych ze sztuką audiowizualną w jej najbardziej charakterystycznych przejawach, jakim jest projekcja filmowa, przekaz telewizyjny, komputerowe praktyki audiowizualne, kontakt z Internetem.

Spotkanie Akademii Filmowej składa się z dwóch części:

• wykładu [15-25 min.], który wprowadza młodego widza w zagadnienia tworzenia i odbioru sztuki filmowej oraz funkcjonowania obrazu jako jednego z podstawowych budulców we współczesnych przekazach medialnych. Uczestnicy spotkań w kinie Helios mają szansę zapoznać się z historią i teorią filmu, poznać język filmu, a także ważne zjawiska i procesy zachodzące w otaczającej nas rzeczywistości. Dobór filmów jest nieprzypadkowy – autorzy projektu starają się ukazać różnorodność formalną i tematyczną kina, wychwycić i zaprezentować wyjątkowe tytuły, często prowokując do dyskusji czy refleksji,

• filmu wyświetlanego po 10-minutowej przerwie po wykładzie.

Pierwsze spotkanie rozpoczynające edycję 2016/2017 dotyczyło czasu i przestrzeni jako podstawowych parametrów organizujących dzieło filmowe. Prelegent, którym był p. Andrzej Ciesielski – kierownik kina Helios w Radomiu – swój wykład rozpoczął od przedstawienia jednego z najstarszych podziałów funkcjonujących w sztuce oddzielających sztuki czasu, tj. literaturę i muzykę od sztuk przestrzeni – sztuki plastyczne. Stwierdził, że każde dzieło filmowe ujmuje w swej strukturze zarówno czas, jak i przestrzeń. Żaden z wymienionych parametrów nie jest ważniejszy od drugiego, choć niewątpliwie istnieją filmy, których reżyserzy skoncentrowali się na organizacji porządków czasowych, jak i takie, w których wiodące znaczenie mają układy przestrzenne. W obrębie dzieła mówi się o czasie przedstawionym lub znakowym. Czas upływający na ekranie organizowany jest przez dwa porządki – jeden z nich odnosi się do czasu akcji, drugi do czasu opowiadania, w którym rozgrywają się wydarzenia.  Film może przedstawiać wydarzenia, które w stosunku do czasu teraźniejszego akcji ( retrospekcja) rozegrały się w przeszłości lub zaistnieją dopiero w przyszłości (futurospekcja), jak też należą do innych trybów rzeczywistości (sen, halucynacja). Film może przedstawiać wydarzenia w porządku chronologicznym lub też mieszać i nakładać na siebie różne płaszczyzny czasowe. Niekiedy stosuje się również zabieg odwrócenia biegu czasu. Teoria filmu bierze też pod uwagę psychologiczny wymiar czasu tzw. czas widza, w którego odczuciu wydarzenia biegną szybko lub wolno, zależnie od jego zainteresowania akcją. Dzieło filmowe zwolnione (slow motion) i przyspieszone przedstawia zjawiska, które przebiegają zbyt wolno lub zbyt szybo dla naszej percepcji.

Film jako dziedzina sztuki jest najbliższa możliwości odwzorowywania przestrzeni rzeczywistej i zachodzących w niej relacji. Mimo, że obrazy filmowe powstają  w rezultacie rzutowania trójwymiarowych brył na płaszczyzną i są tym samym płaskie, ludzki umysł obdarza je iluzją głębi. Przestrzeń filmowa podobnie, jak przestrzeń malarska czy fotografii wykorzystuje przedstawianie w perspektywie centralnej znanej od czasów renesansu. Na organizację przestrzeni filmowej decydująco wpływa montaż, ruchy kamery, jej punkty i kąty widzenia oraz rozwiązania inscenizacyjne. Przestrzeń filmową dzieli się na wewnątrzkadrową – przedstawioną i pozakadrową – domyślną. Możliwości wykorzystania przestrzeni jest nieskończenie wiele, także i z tego względu, że rozwijająca się technologia dostarcza w tej mierze wiele nowych rozwiązań. Prelegent ilustrował swoją wypowiedź kadrami z filmów: „Telefon” J. Schumachera, „Odyseja kosmiczna” S. Kubricka, „Incepcja” Ch. Nolana, „Bonnie i Clyde” A. Penna, „Drive” W. Refna, „Nightwatching” P. Greenawaya, „Dogville” L. von Iriera, „Miasto ruin” D. Nenow, „ Syn Szawła”. L. Nemesa.

W drugiej części spotkania wyświetlono film niemieckiego reżysera Sebastiana Schippera zatytułowany „Victoria”. Obraz ten powstał w 2015 roku. Przedstawia historię Victorii, młodej kobiety z Madrytu, która po wyjściu z modnego berlińskiego klubu spotyka czterech mężczyzn. Sonne i jego kumple obiecują nowoprzybyłej, że odkryją przed nią alternatywny świat stolicy Niemiec, inny niż ten znany z miejskich przewodników. Sielankę burzy prośba o zwrot niebezpiecznej przysługi, którą mężczyźni są winni prominentnemu i tajemniczemu gangsterowi.

Film Sebastiana Schippera wywołał dyskusje wśród uczniów uczestniczących w Akademii. Zaintrygowały ich słowa samego reżysera przywołane przez p. Andrzeja Ciesielskiego: „Kamera została włączona o 4:30 i wyłączona o 6:45.”, a więc obraz został nakręcony na jednym ujęciu kamery. „Film w dużej mierzej jest efektem aktorskiej improwizacji.” Młodzi kinomaniacy podkreślali, że niewątpliwym atutem „Victorii” był fakt, że oglądając ten film czuli się jakby oni również uczestniczyli w tym wszystkich wydarzeniach i przeżyciach, jakich doświadczali bohaterowie. Ponadto na wartość filmu wpłynęły obraz i dźwięk, które współgrały ze sobą przez cały seans, i ich zdaniem odgrywały  równorzędną rolę z genialnymi ujęciami kamery, która nie odstępowała Victorii nawet na krok.

W filmie występują: Laila Costa, Frederick Lau, Franz Rogowski, Burak Yigit, Max Mauff. „Victoria” S. Schippera została doceniona m.in. przez jury Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Berlinie -Berlinale 2015, które uhonorowało obraz Srebrnym Niedźwiedziem w kategorii zdjęcia. Ich  autorem jest norweski operator Sturla Brandth Grovlen. 

Koordynatorem projektu w Zespole Szkół im. J. Śniadeckiego jest p. Beata Fila.

 

WIELKI BRAT PATRZY

Drugie  w tym roku szkolnym spotkanie w Akademii Filmowej opatrzone było tytułem: „Wielki Brat patrzy. Obraz jednostki w totalitarnej rzeczywistości na podstawie wybranych dzieł filmowych”. Prelegent – p. Andrzej Ciesielski – przedstawił zjawisko totalitaryzmu w kinie. Swój wywód zilustrował obrazami ukazującymi działanie machiny propagandowej – „Triumf woli”  Leni Riefenstahl oraz filmami, które często mimo cenzury i ograniczeń politycznych przemycały trudne prawdy na temat zbrodni, przemocy, zniewolenia. Przywołał m.in. produkcje polskie („Przesłuchanie” R. Bugajskiego), czeskie („Fair play” A. Sedláčkovej) , amerykańskie („Cabaret” Boba Fosse’a z Lizą Minnelli i Michaelem Yorkiem w rolach głównych, „Folwark zwierzęcy” J. Stephensona, „Lot nad kukułczym gniazdem” M. Formana).

Totalitaryzm ukazuje również film fińskiego reżysera Klausa Härö  -„Szermierz”- wyświetlony po  wystąpieniu kierownika radomskiego kina Helios. Obraz inspirowany jest prawdziwą historią Endela Nelisa, który ucieka przed sowieckimi służbami na estońską prowincję. Były szermierz podejmuje tam pracę nauczyciela. W ramach sekcji sportowej postanawia uczyć dzieci sztuki fechtunku. To nie podoba się miejscowym władzom, dopatrującym się w szermierce znamion feudalizmu. Film ukazuje nie tylko prawdę o trudach życia w komunistycznej rzeczywistości, ale opowiada też o ludzkiej bliskości i takich wartościach, jak miłość i wierność ideałom.

W rolę tytułowego szermierza wcielił się znakomity Märt Avandi. Rezolutną Martę zagrała Liisa Koppel, a wzruszającego do łez żeńską część widowni  Jana - Joonas Koff. Uczniowie z Zielonego zwrócili uwagę na świetne zdjęcia Tuomo Hutri i intrygującą muzykę. „Szermierz” reprezentował swój kraj w walce o Oscara dla filmu nieanglojęzycznego.

 

 

 Mustang - baśń, czy polityczna alegoria?

 

Grudniowe spotkanie w Akademii Filmowej radomskiego kina Helios zatytułowano: „ Pomiędzy konserwatyzmem a nowoczesnością. Kino inicjacyjne, baśń, czy polityczna alegoria?” Wykład wygłoszony przez p. Andrzeja Ciesielskiego dotyczył historii oraz sytuacji społecznej i politycznej Turcji. Prelegent zwrócił uwagę na niezwykle trudną sytuację kobiet w tym rejonie świata. Wystąpienie p. Ciesielskiego i zaprezentowany przez niego film wywołały duże zainteresowanie widowni. 

Film „Mustang” wyreżyserowany przez Deniz Gamze Ergüven opowiada o pięciu siostrach mieszkających w nadmorskim miasteczku obok Stambułu. Lale i jej cztery siostry wracają ze szkoły, spontanicznie świętując koniec roku i niewinnie flirtując z kolegami z klasy. Dla okolicznych mieszkańców ich zabawa okazuje się być jednak zbyt frywolna. Wybucha lokalny skandal, który ma nieoczekiwane konsekwencje. Dom dziewczynek z dnia na dzień zamienia się w więzienie, a rodzina postanawia jak najszybciej "pozbyć się problemu" i wydać je za mąż – decydując o wyborze narzeczonych bez ich wiedzy. Siostry postanawiają jednak za wszelka cenę znaleźć sposób, by pokonać ograniczenia i móc żyć po swojemu.

Historię swojej rodziny opowiada najmłodsza z sióstr-Lale. To jej oczami widz poznaje zaskakującą  i okrutną rzeczywistość, w jakiej przyszło żyć bohaterkom filmu. W Lale narasta bunt przeciw temu, co ją czeka.  Deniz Gamze Ergüven znakomicie rozgrywa targające widzami uczucia: od wzruszenia, przez wściekłość, po wstrząs, doprowadzając do emocjonującego finału, który  podkreśla zmysłowa muzyka Warrena Ellisa.

Film tureckiej reżyser wzrusza, zadziwia i zastanawia widza. Cisza podczas seansu „Mustanga”  stanowi najlepszą recenzję tego obrazu. 

 

 Greenwood ze Śniadeckiego w radomskim Heliosie!

Klub miłośników filmu działa w Śniadeckim  już od kilku lat, chociaż swoją nazwę  - Greenwood - przyjął w tym roku szkolnym. Kinomaniakami są przede wszystkim uczniowie z klasy 2efp, a także ich koledzy z klas pierwszych. Od października uczniowie biorą udział w projekcie edukacyjnym radomskiego kina Helios – Akademia Filmowa. 

Zdaniem Dominiki Kwaśnik spotkania w ramach Akademii umożliwiają zdobycie najważniejszych  informacji dotyczących sztuki filmowej.  Tę wiedzę  w ciekawej formie przekazuje uczniom kierownik kina – p. Andrzej Ciesielski. W styczniu omawiał proces powstawania filmu i charakteryzował jego twórców.

- W tym roku filmy z miesiąca na miesiąc wciągają coraz bardziej. Poruszają współczesne problemy. Wystarczy przywołać ich tytuły – „Mustang”, „Wiktoria”. Odwołują się do trudnych tematów – „Szermierz”. Wywołują silne emocje . Film „Pokój” wzrusza do łez – twierdzi  Asia Sułek. 

Obraz „Pokój” to  irlandzko-kanadyjski dramat filmowy Lenny'ego Abrahamsona.  Film powstał w 2015 roku. Jest ekranizacją  powieści pod tym samym tytułem autorstwa Emmy Donoghue. Głównym bohaterem "Pokoju" jest pięcioletni chłopiec Jack ( w tej roli Jacob Tremblay), który w pomieszczeniu spędził całe swoje życie pod opieką Ma - jego matki. Nie miał pojęcia, że istnieje świat na zewnątrz.Wychował się w nim myśląc, że po drugiej stronie ścian jest pustka. Jednak matka zdecydowała się powiedzieć mu prawdę i z jego pomocą podjąć walkę o wolność. 

Krzysztof Czapiga, redaktor Onet Film wysoko ocenił obraz Lenny'ego Abrahamsona. Oto fragment jego recenzji.

„Mimo pewnej zachowawczości (a może właśnie dzięki niej), „Pokój" pozostaje filmem, który zawiera w sobie potężny, wręcz nokautujący ładunek emocjonalny. Przejmujące są tu choćby sceny, w których bohaterka Larson "buduje" synkowi alternatywny świat. Co więcej, napięcie rośnie z każdą kolejną sceną, a emocje się nawarstwiają. Właściwie nie ma tu fragmentów, w których widz mógłby odetchnąć. W efekcie obok „Pokoju" nie da się przejść obojętnie. Od pierwszych scen zostajemy wrzuceni w sam środek opowiadanej historii - i nie sposób się z niej wydostać. Widz nie jest tu jedynie biernym odbiorcą. Abrahamson sprawia, że stajemy się uczestnikami wydarzeń. Z tego „Pokoju" każdy wyjdzie odmieniony.”

Brie Larson za rolę mamy Jacka odebrała Oscara dla Najlepszej aktorki pierwszoplanowej.W drugoplanowych rolach wystąpili  w „Pokoju”  Joan Allen, William H. Macy oraz Sean Bridgers.

-Spotkania w Akademii Filmowej nie są na pewno czasem straconym, a wręcz przeciwnie. Pełnią rolę kulturotwórczą – twierdzi Julia Krajewska z klasy 2efp.

 

Ku dorosłości – kobiecy punkt widzenia

Twórczość filmowa reżyserek zapoczątkowana została obrazem „Kapuściana baśń” Alice Guy-Blaché – tak wykład dotyczący kina kobiecego rozpoczął p. Andrzej Ciesielski, kierownik kina Helios w Radomiu. Następnie scharakteryzował ten typ kina. Wskazał na jego cechy, takie,jak akcentowanie kobiecego punktu widzenia, miejsca zajmowanego przez kobiety, ich wzajemnych relacji, związków z mężczyznami.

Zwrócił uwagę na fakt, iż w kinie kobiet narracja, obraz i muzyka podkreśla specyfikę ich świata. Odwołał się do filmów wyreżyserowanych przez Agnieszkę Holland, Dorotę Kędzierzawską, Magdalenę Łazarkiewicz, Barbarę Sass i Marię Sadowską. 

Filmową ilustracją prelekcji p. Ciesielskiego był obraz Mélanie Laurent pt. „Oddychaj”, który podzielił publiczność na jego zwolenników i przeciwników. Warto obejrzeć zaproponowany przez p. Ciesielskiego film, żeby zrozumieć, jak silne namiętności kierują ludzkim życiem. 

    

 

„Głośniej od bomb”

Akademia Filmowa –podsumowanie

Z ogromnym żalem zawiadamiamy że, film „Głośniej od bomb” zakończył tegoroczną Akademię Filmową. Podczas sześciu spotkań mogliśmy wiele dowiedzieć się o sztuce filmowej oraz obejrzeć uznane i nagrodzone obrazy. Należy dodać, że trafne wybory p. Andrzeja Ciesielskiego poruszyły naszą wrażliwość i skłoniły do wielu refleksji o ludzkiej naturze. 

W tym roku obejrzeliśmy filmy: 

• „Victoria” - film niemieckiego reżysera Sebastiana Schippera ,

• „Szermierz” - fińskiego reżysera Klausa Härö,

• „Mustang” wyreżyserowany przez DenizGamzeErgüven,

• „Pokój”  -  irlandzko-kanadyjski dramat filmowy Lenny'ego Abrahamsona,

• „Oddychaj”-  obraz Mélanie Laurent,

• „Głośniej od bomb” w reżyserii Joachima von Trier.

Te filmowe dzieła za każdym razem wywoływały liczne komentarze publiczności zgromadzonej w kinie Helios i tak właśnie powinno być, to jest cel naszych wyjazdów na Akademię. Człowiek to skomplikowana istota, którą kierują różne bodźce. Dzięki filmom możemy zastanowić się nad jego postępowaniem i spróbować go zrozumieć. 

Akademię Filmową  zakończono  ankietą, w której mieliśmy ocenić poszczególne filmy  i wyrazić wolę uczestniczenia w projekcie w przyszłym roku szkolnym. Dzieła przywołanych reżyserów otrzymały różne noty, ale wszyscy byliśmy przekonani o tym, że chcemy wziąć udział w Akademii w roku szkolnym 2017/2018. Żałujemy tylko, że te fantastyczne filmowe spotkania nie są organizowane przez dziesięć szkolnych miesięcy.

  

 

 

Zespół Szkół im. J. Śniadeckiego, 26-670 Pionki ul. Parkowa 6, tel/fax 48 612 80 90, e-mail: zspg2@wp.pl

SPECJALNA

Szkoła Specjalna

PROJEKTY

Projekty unijne

LIBRUS

Dziennik elektroniczny